چی فکر می کنین؟

یکشنبه ۱۵ نوامبر ۲۰۰۹

اسکناس نویسی

در مورد اسکناس نویسی چی فکر می کنین؟

این کار نشاندهنده چیست؟

تا چه اندازه موثر است؟

استقبال مردم و واکنش حکومت به آنرا چگونه ارزیابی می کنید؟

چهارشنبه ۴ نوامبر ۲۰۰۹

خوب این هم 13 آبانی دیگر...

شاید فرصت مناسبی باشه تا از تفکرات هم بهره ببریم و دمی در تحولات 13 آبان از سی سال پیش تا امروز تعمق کنیم...

به نظر شما 13 آبان امسال چه ویژگی ای داشت؟

آیا این مردم همان مردم سال گذشته و سال پیش از آن و سال های پیش از آنند؟

چه چیزی در رفتار و گفتار و تفکر مردم تغییر کرده؟

چه چیزی در رفتار و گفتار و تفکر حکومت تغییر کرده؟

چی فکر می کنین؟

شنبه ۳۱ اکتبر ۲۰۰۹

برنامه اتمی ایران

بیشتر ناظران بین المللی پس از دریافت گزارش های پیشنهاد ایران برای تغییر در توافقنامه غنی سازی با آژانس بین المللی انرژی اتمی ابراز بدبینی کردند در حالی که برخی دیگر واکنش ایران را نشانی از پیشرفت در روابط تلقی می کنند. یک روزنامه طرفدار عرب نوشت ایران بر روی توافق "آب سرد" ریخت. این روزنامه نتیجه گیری کرد تهران قصد دارد کالای بدردنخور به غرب بفروشد. یک روزنامه روسی این امر را ارسال پیام های ضد و نقیض از طرف تهران مشاهده کرد و نوشت گمان نمی کند گروه پنج بعلاوه یک این پیشنهاد را بپذیرد. رسانه های طرفدار عرب، بریتانیا و اسپانیا عدم پذیرش صریح ایران را یک دست رد قوی به سیاست برقراری ارتباط اوباما دانستند و نوشتند به انتظار می رود موضوع تحریم های بین المللی و حمله نظامی اسرائیل بار دیگر مطرح شوند. روزنامه ها در اتریش، آلمان، فرانسه و اسپانیا به درازا کشاندن مذاکرات از طرف ایران را قماری خطرناک خواندند و تاکید کردند ایران هیچ قصدی برای متوقف کردن برنامه اتمی اش ندارد. یک کارشناس فرانسوی در عین حال بر این باور است که ایران در مسیر سازش و پذیرش گام بر می دارد و یک رسانه اسپانیایی پیش بینی کرد ایران برای عبور از بحران اتمی اش توافقنامه گروه پنج بعلاوه یک را خواهد پذیرفت.

چی فکر می کنین؟

جمعه ۱۶ اکتبر ۲۰۰۹

یک دنیا سپاس!!!

دوستان و همراهان ارجمند!

از این همه محبت شما شرمنده ام! رشته الفت و دوستی من و شما هرگز گسستنی نیست و این ارتباط همچنان از طریق این وبلاگ برقرار خواهد بود. برخی از دوستان جویا شدند که چرا از صدای آمریکا رفتم. هرچند این تصمیم بخشی از زندگی خصوصی من است و در برنامه تفسیر خبر هم مطرح شد ولی از آنجائیکه خود رو به شما نزدیک حس می کنم و نمی خواهم سوتفاهمی پیش بیاید به همین مختصر بسنده می کنم که برای مدتی نیاز به کسب دانش بیشتر و تجربه ای دیگر داشتم و در عین حال که مدیریت محترم صدای آمریکا در این مسیر نهایت همراهی را داشت ولی برای حصول این هدف برداشتن این قدم با وجود موانع دشوار عاطفی و حرفه ای اجتناب ناپذیر بود. به قول غربی ها یک ژورنالیست همیشه ژورنالیست خواهد بود. این وبلاگ همچنان در اختیار شماست و من هم در این مسیر با شما همفکر و همراه خواهم بود. تا دیداری دیگر از واشنگتن بدرود!

پنجشنبه ۱۵ اکتبر ۲۰۰۹

"تا فردایی بهتر از واشنگتن، بدرود!"

همراهان ارجمند درود بر شما!

امروز روز آخریست که در صدای آمریکا با شما هستم. تجربه کاری این چند سال و همراهی شما گنجینه ایست که همیشه برای من از با ارزشترین تجارب خواهد بود. این وبلاگ همچنان در اختیار نظرات شما خواهد بود.

امیدوارم به زودی با تجربه و دانش بیشتر در خدمت شما باشم.

تا فردایی بهتر از واشنگتن، بدرود!